Prirast majčine težine u trudnoći i nivo fizičke aktivnosti dece

Trudnica i dete

Značajan broj istraživanja upućuje na to da su preterana majčina težina uoči trudnoće, izrazit priraštaj u toku trudnoće i neadekvatna težina novorođenčeta povezani sa povećanim rizikom od razvoja hroničnih bolesti kod dece. Porast telesne težine u trudnoći dovodi se u vezu sa povećanom verovatnoćom nastanka dijabetesa, astme i kardio-metaboličkih oboljenja dece, ali se mnogo manje zna na koji je način povezan sa njihovim navikama da budu fizički aktivni.

Istraživanje koje se upravo bavilo ovom temom utvrdilo je da postoje polne razlike u vremenu koja su deca odvajala za fizičku aktivnost, a koje je bilo u vezi sa priraštajam težine njihovih majki u trudnoći. Podaci o nivou fizičke aktivnosti kod 56 dečaka i 57 devojčica predškolskog uzrasta prosečne starosti 3.6 godina dobijeni su na osnovu sedmodnevnog praćenja akcelerometrom, dok su majke svoje podatke davale u upitniku.

Rezultati istraživanja potvrdili su da je kod dečaka veći priraštaj majčine težine u trudnoći bio povezan sa smanjenom fizičkom aktivnošću i to nevezano za to da li je majčina težina uoči trudnoće bila u skladu sa prosekom ili preterana.

Što se devojčica tiče, rezultati su bili nešto kompleksniji. Kada su u obzir uzeti samo priraštaj majčine težine, nije bilo povezanosti sa obimom fizičke aktivnosti kod devojčica. Međutim, kada je uzet u obzir indeks telesne mase pre trudnoće u kombinaciji sa priraštajem težine, ispostavilo se da su devojčice čije su majke pre trudnoće bile predgojazne ili gojazne (indeks telesne mase ≥ 25 kg/m2) pokazivale najveće angažovanje u fizičkim aktivnostima kada su njihove majke dobijale 18 kg u trudnoći. Nasuprot tome, ćerke majki koje su imale ispodprosečan ili prosečan indeks telesne mase pre trudnoće (< 25.0 kg/m2) imale su najmanji obim fizičke aktivnosti kada su njihove majke u trudnoći dobijale 11 kg. Ukoliko su dobijale manje ili više od 11 kg, vreme posvećeno fizičkoj aktivnosti je raslo.

Ranija istraživanja su potvrdila da postoje izvesne polne razlike u tkivu placente, odnosno da se placenta muškog i ženskog fetusa ponašaju drugačije u kontekstu transporta hranljivih sastojaka i hormona koji se prenose fetusu. Iako mehanizmi kojima bi se objasnilo polno programiranje fizičke aktivnosti ploda od strane majke još nisu razjašnjenji, postoje pretpostavke da bi hormoni insulin i leptin mogli imati značajnu ulogu. Naime, postoje indicije da su gojaznost tokom trudnoće i priraštaj težine tokom trudnoće kod majki povezani sa povećanim lučenjem leptina i insulinskom rezistencijom kod novorođenčeta koja posledično mogu da utiču na niži obim bavljenja fizičkom aktivnošću. Iz tih razloga priraštaj telesne težine u toku trudnoće treba kontrolisati, pre svega zbog potencijalnih efekata majčinog ponašanja koji se mogu preneti na dete.

POSTAVI ODGOVOR

Please enter your comment!
Please enter your name here

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.